Karta podatkowa jest jedną z obowiązujących w Polsce form opodatkowania działalności gospodarczej, będącą obecnie jedną z najprostszych form w polskim systemie podatkowym. Przedsiębiorcy, którzy zdecydują się na rozliczanie na podstawie karty nie są zobowiązani do prowadzenia księgowości, a ich podatek nie jest uzależniony od wysokości dochodów i często jest niższy, niż w przypadku innych form opodatkowania. Z reguły rozwiązanie to jest jednak korzystne wyłącznie dla firm zatrudniających niewielu pracowników. Na jakiej podstawie działa karta podatkowa i dla kogo jest korzystną formą rozliczenia?

Karta podatkowa jako forma opodatkowania działalności gospodarczej w Polsce

Podatnicy wybierający Kartę Podatkową jako główną formę opodatkowania są zwolnieni z prowadzenia ksiąg, składania zeznań podatkowych oraz wpłacania zaliczek na podatek dochodowy. Jednocześnie jednak są w dalszym ciągu zobowiązani do wydawania na żądanie klientów rachunków i faktur potwierdzających sprzedaż wyrobów, towaru, bądź wykonania usługi. Kopie takich dokumentów powinny być przechowywane, zgodnie z numeracją, przez okres 5 lat podatkowych, licząc od końca roku, w którym wystawiono rachunek lub fakturę. Należy zaznaczyć jednak, że podatnik rozpoczynający działalność i składający wniosek o opodatkowanie w formie karty podatkowej lub opłacający w roku poprzednim podatek dochodowy w innej formie nie podlega wymienionym wyżej zwolnieniom w okresie przed doręczeniem podatnikowi decyzji o ustaleniu opodatkowania w formie karty.

Aby wybrać opodatkowanie w formie karty podatkowej, przedsiębiorca powinien złożyć w urzędzie formularz PIT-16, który służy jako wniosek o zastosowanie takiej formy opodatkowania. We wniosku należy wskazać jeden z rodzajów działalności, które zostały określone w art. 23 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, a następnie złożyć wniosek do właściwego urzędu skarbowego. Termin na złożenie formularza upływa 20-go stycznia roku podatkowego. Naczelnik urzędu skarbowego, po uwzględnieniu wniosku, ustala wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej, wydając w tej sprawie decyzję, a jeśli nie stwierdzi on warunków do zastosowania takiej formy opodatkowania, decyzję odmowną.

W przypadku rozliczania w oparciu o kartę podatkową, podatnik musi pamiętać o konieczności uiszczenia podatku do 7-go dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, a za grudzień do 28 grudnia. Podatek obliczony na podstawie Karty Podatkowej może być obniżony o kwotę ubezpieczenia zdrowotnego płaconą w roku podatkowym, jeśli kwota ta nie została odliczona od podatku dochodowego. Odliczenie ubezpieczenia nie może przekroczyć kwoty 7,75% podstawy wymiaru składek. W ramach Karty Podatkowej, przedsiębiorca ma obowiązek prowadzenia indywidualnych, imiennych kart przychodów pracowników, oraz składania do 31 stycznia roku następującego po roku podatkowym deklaracji PIT-16A o wysokości składki na ubezpieczenie zdrowotne, która została zapłacona i odliczona od karty podatkowej w roku podatkowym.

Jak oblicza się wysokość podatku dla karty podatkowej?

W przypadku chęci rozliczania się z dochodów w ramach karty podatkowej, podatnik musi być świadomy tego, iż nie ma wpływu na wysokość stawki podatku. Wpływ na nią mają za to, między innymi, liczba zatrudnionych pracowników, a także liczba mieszkańców miejscowości, gdzie prowadzona jest działalność gospodarcza. Wysokość podatku dla karty podatkowej ustalana jest odgórnie i z początkiem każdego nowego roku podatkowego może ulec zmianie, o czym podatnicy są informowani przez naczelnika właściwego dla miejsca prowadzenia działalności urzędu skarbowego.

Kto może korzystać z opodatkowania na podstawie karty podatkowej?

Zgodnie z załącznikiem nr 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, do korzystania z Karty Podatkowej uprawnieni są ci podatnicy, którzy prowadzą: działalność usługową lub wytwórczo-usługową, działalność usługową z zakresie handlu detalicznego żywnością, napojami, wyrobami tytoniowymi a także kwiatami, za wyjątkiem napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, działalność usługową w zakresie handlu detalicznego artykułami nieżywnościowymi (wyjątek stanowi tu handel paliwami silnikowymi, środkami transportu samochodowego, częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych, ciągnikami rolniczymi i motocyklami oraz artykułami nieżywnościowymi objętego koncesjonowaniem), a także działalność gastronomiczną, jeżeli nie jest prowadzona sprzedaż napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, działalność opartą o usługi transportowe wykonywane przy użyciu jednego pojazdu, oraz działalność z zakresu usług rozrywkowych.

Działalność podatnika może być opodatkowana w formie karty podatkowej, o ile ten nie korzysta z usług osób niezatrudnionych przez siebie na podstawie umowy o pracę, a także z usług innych przedsiębiorstw lub zakładów, nie prowadzi innej pozarolniczej działalności gospodarczej, jeśli osiąga przychody z tytułu umowy najmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o charakterze podobnym, jeśli nie wytwarza wyrobów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, oraz gdy jego działalność jest prowadzona na terytorium kraju.